ناچيز باشد مضر به صحّت معامله نيست . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ زوان ] بضم زاء و كسر آن و با همزه و بدون آن بوده به معناى دانه‌هاى تلخ كه با گندم مخلوط است . سپس مىفرماين : بودن اين دو در يكى از دو عوض يا زائد بودنشان در يكى نسبت به ديگرى موجب بطلان معامله نيست زيرا با بودن اين‌ها عنوان مثلى بودن بر مبيع مخلوط با آنها صادق بوده از طرفى تساوى بحسب قدر نيز محفوظ است از اينرو وجهى براى بطلان معامله به نظر نمىرسد . اما اگر خليط نامبرده ( عقد و زوان ) بيش از حد متعارف باشند صحت معامله مختل مىگردد و مثل ايندو است خاك يا غير خاك كه بطور اندك در گندم و جو و امثال آن يافت شود چه آنكه غالبا اين قبيل از اشياء از اين خليطها منفك نيستند مثلا مانند : دردى در شيره و روغن زيتون . قوله : دردى : مايه ته‌نشين در مثل شيره و روغن زيتون را گويند . متن : و يتخلص منه أي من الربا إذا أريد بيع أحد المتجانسين بالآخر متفاضلا بالضميمة إلى الناقص منهما ، أو الضميمة إليهما ، مع اشتباه الحال ، فتكون الضميمة في مقابل الزيادة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين :